Ejercicios de automática.Respuesta
88
Obtengamos ahora una realización controlable estándar.
La componente vertical es inoperante y podemos prescindir de ella.
Ese modo:
\( \alpha (s)·R(s) = \left(
\begin{array}{cc}
s-1 & 2 \\
s+1 & 3(s+1) \\
\end{array}
\right) = \left(
\begin{array}{cc}
-1 & 2 \\
+1 & 3 \\
\end{array}
\right) + \left(
\begin{array}{cc}
1 & 0 \\
1 & 3 \\
\end{array}
\right)s \)
De la expresión general para la forma controlable estándar:
\( \dot{\bar{X}} = \left(
\begin{array}{cc}
0_2 & I_2 \\
-\alpha_oI_2 & -\alpha_1I_2 \\
\end{array}
\right)\bar{X} + \left(
\begin{array}{c}
0_1 \\
I_2 \\
\end{array}
\right)\bar{u}\quad ; \; \bar{y} = (R_0\quad R_1)\bar{X} \)
Tenemos en nuestro caso:
\( \dot{ \bar{X}}= \left(
\begin{array}{cccc}
0 & 0 & 1 & 0 \\
0 & 0 & 0 & 1 \\
1 & 0 & 0 & 0 \\
0 & 1 & 0 & 0 \\
\end{array}
\right)\bar{X}+ \left(
\begin{array}{cc}
0 & 0 \\
0 & 0 \\
1 & 0 \\
0 & 1 \\
\end{array}
\right)\bar{u} \; ; \; y = \left(
\begin{array}{cccc}
-1 & 2 & 1 & 0 \\
1 & 3 & 1 & 3 \\
\end{array}
\right)X \)
Para obtener una realización mínima consideramos
la matriz de observabilidad:
\( H = \left(
\begin{array}{c}
C \\
C·A \\
\end{array}
\right) = \left(
\begin{array}{cccc}
-1 & 2 & 1 & 0 \\
1 & 3 & 1 & 3 \\
1 & 0 & -1 & 2 \\
1 & 3 & 1 & 3 \\
\end{array}
\right) \) ; rango de H = 3
Podemos elegir una matriz S de la forma:
\( \begin{array}{c}
S = \left(
\begin{array}{c}
S_1 \\
S_2 \\
\end{array}
\right)
= \left(
\begin{array}{cccc}
-1 & 2 & 1 & 0 \\
1 & 3 & 1 & 3 \\
1 & 0 & -1 & 2 \\
0 & 0 & 0 & 1 \\
\end{array}
\right) \\
\\
con \; S_1 = \left(
\begin{array}{cccc}
-1 & 2 & 1 & 0 \\
1 & 3 & 1 & 3 \\
1 & 0 & -1 & 2 \\
\end{array}
\right)\; ; \; S_2 = \left(
\begin{array}{cccc}
0 & 0 & 0 & 1 \\
\end{array}
\right)
\end{array} \)
Para obtener la rehabilitación mínima debemos calcular
\( S^{-1} \):
\( \begin{array}{l}
S^{-1}= (T_1 \quad T_2) = \left(
\begin{array}{cccc}
-3 & 2 & -1 & -4 \\
2 & 0 & 2 & 4 \\
-3 & 2 & -5 & 4 \\
0 & 0 & 0 & 4 \\
\end{array}
\right) \\
\\
con \; T_1 = \left(
\begin{array}{ccc}
-3 & 2 & -1 \\
2 & 0 & 2 \\
-3 & 2 & -5 \\
0 & 0 & 0 \\
\end{array}
\right)\; ; \; T_2 = \left(
\begin{array}{c}
-4 \\
4 \\
4 \\
4 \\
\end{array}
\right)
\end{array} \)
De ese modo, la terna:
\( S_1·A·T_1\quad ; \quad S_1·B \quad ;
\quad C·T_1 \)
Es una realización mínima de R(s):
\( \begin{array}{l}
S_1·A·T_1 = \left(
\begin{array}{ccc}
0 & 0 & 1 \\
0 & 1 & 0 \\
1 & 0 & 0 \\
\end{array}
\right)
\\
\\
S_1·B = \left(
\begin{array}{cc}
1 & 0 \\
1 & 3 \\
-1 & 2 \\
\end{array}
\right)
\\
\\
C·T_1 = \left(
\begin{array}{ccc}
1 & 0 & 0 \\
0 & 1 & 0 \\
\end{array}
\right)
\end{array} \)
Por lo que el sistema perfectamente controlable y observable será:
\( \dot{\bar{W}} = \left(
\begin{array}{ccc}
0 & 0 & 1 \\
0 & 1 & 0 \\
1 & 0 & 0 \\
\end{array}
\right)W(t) + \left(
\begin{array}{cc}
1 & 0 \\
1 & 3 \\
-1 & 2 \\
\end{array}
\right)u\; ; \; y = \left(
\begin{array}{ccc}
1 & 0 & 0 \\
0 & 1 & 0 \\
\end{array}
\right)W \)
La transformación de semejanza que relaciona ambos sistemas
es:
\( \begin{array}{c}
T = F_1·F'·W_T^{-1}\;;\; con \; W_T^{-1} = F·F'
\\
\\
F = (B \quad A·B) \;;\; F_1 = (\tilde{B} \quad \tilde{A}·\tilde{B})
\end{array} \)
Y tenemos:
\( \displaystyle \begin{array}{l}
F = \left(
\begin{array}{cccc}
1 & 0 & 0 & 1 \\
0 & 1 & 0 & 1 \\
0 & 0 & 1 & -1 \\
\end{array}
\right) \;;\; F' = \left(
\begin{array}{ccc}
1 & 0 & 0 \\
0 & 1 & 0 \\
0 & 0 & 1 \\
1 & 1 & -1 \\
\end{array}
\right)\Rightarrow
\\
\\
\Rightarrow W_T = F·F' = \left(
\begin{array}{ccc}
2 & 1 & -1 \\
1 & 2 & -1 \\
-1 & -1 & 2 \\
\end{array}
\right)
\\
\\
W_T^{-1} = \frac{1}{4}\left(
\begin{array}{ccc}
3 & -1 & 1 \\
-1 & 3 & 1 \\
1 & 1 & 3 \\
\end{array}
\right)\; ; \; F_1 = \left(
\begin{array}{cccc}
1 & 0 & -1 & 2 \\
1 & 3 & 1 & 3 \\
-1 & 2 & 1 & 0 \\
\end{array}
\right)
\\
\\
T = F_1·F'·W_T^{-1} = \left(
\begin{array}{ccc}
1 & 0 & -1 \\
1 & 3 & 1 \\
-1 & 2 & 1 \\
\end{array}
\right)
\end{array} \)
La matriz T relaciona ambas realizaciones.